#RedSeaRiskOilReturns100

OIL SPRINGT WEER OMHOOG # Saoedische olieproductie daalt met 23% naar het laagste niveau in 36 jaar nu de routes via Hormuz en de Rode Zee sluiten De olieproductie van Saoedi-Arabië stortte in augustus in tot 6,24 miljoen vaten per dag, een daling van 23% ten opzichte van juli en het laagste maandelijkse niveau dat het koninkrijk sinds 1990 heeft gerapporteerd. Dit cijfer is een duidelijke maatstaf voor wat de oorlog met Iran en de Houthi-campagne in de Rode Zee hebben aangericht bij 's werelds grootste olie-exporteur. #Saoedi-Arabië heeft nog steeds de putten, pijpleidingen en theoretische reservecapaciteit. Wat het steeds meer mist, is een betrouwbare manier om de vaten eruit te krijgen. In juli was de #Saoedische productie tijdens een korte pauze in de gevechten hersteld tot ongeveer 8,14 miljoen vaten per dag. In augustus was dat herstel verdwenen. De productie daalde met ongeveer 1,9 miljoen vaten per dag. De export werd nog harder getroffen. Tankertracking gaf aan dat de #Saoedische ruwe olie-uitvoer slechts rond de 3,1 tot 3,2 miljoen vaten per dag lag, het zwakste niveau in meer dan tien jaar. Voor de oorlog exporteerde #Saoedi-Arabië regelmatig meer dan 7 miljoen vaten per dag. Het probleem is de geografie. De Straat van #Hormuz, waar normaal ongeveer een vijfde van de zeewaardige olie van de wereld doorheen gaat, werd een oorlogsgebied nadat het conflict met #Iran escaleerde. Het tankerverkeer stortte in omdat aanvallen en de dreiging van verdere aanvallen de #Golf-route steeds moeilijker maakten om te gebruiken. #Saoedi-Arabië had een voor de hand liggend alternatief. De East-West pijpleiding was precies gebouwd voor een crisis in Hormuz. Deze vervoert ruwe olie dwars door het koninkrijk naar Yanbu aan de Rode Zee, waardoor Saoedische olie tankers kan bereiken zonder door de Straat te hoeven gaan. Maar de alternatieve route wordt nu ook aangevallen. De Houthi's in #Jemen hebben de zuidelijke Rode Zee en Bab el-Mandeb veranderd in een ander gevaarlijk gebied. Hun aanvallen op scheepvaart, gecombineerd met aanvallen op Saoedische doelen, maken de route via de Rode Zee veel minder betrouwbaar. Dat laat #Riyad ingesloten tussen twee maritieme knelpunten. Wanneer ruwe olie niet geëxporteerd kan worden, moet de productie uiteindelijk omlaag. Opslagtanks kunnen de eerste schok opvangen. Ze kunnen niet onbeperkt vaten per dag absorberen. Aramco heeft daarom een steeds eenvoudiger keuze: de productie verminderen of de opslag blijven vullen met olie die nergens betrouwbaar naartoe kan. Er is een belangrijk onderscheid in de cijfers. Saoedi-Arabië rapporteerde in augustus 7,12 miljoen vaten per dag "aanvoer aan de markt", bijna 900.000 vaten meer dan de gerapporteerde productie. Dat verschil wijst erop dat voorraden worden aangesproken om klanten te blijven bevoorraden. Dat biedt ademruimte. Het lost het probleem niet op. Voorraden kunnen een tijdelijke verstoring overbruggen. Ze kunnen niet permanent functioneren als vervanging voor werkende exportroutes. De markt begint dat onderscheid te prijzen. Brent-olie steeg deze week boven de $100 per vat en handelde rond de $107 toen aanvallen op scheepvaart en Saoedische energie-infrastructuur toenamen. Dat is een scherpe stijging ten opzichte van het niveau van ongeveer $70 voor de oorlog. Saoedi-Arabië heeft tijdens het conflict al een vergelijkbare productieschok meegemaakt. De productie daalde in april tot ongeveer 6,32 miljoen vaten per dag voordat die in juni en juli herstelde. Het patroon wordt moeilijk te negeren. Wanneer één exportroute wordt bedreigd, kan Saoedi-Arabië de vaten omleiden. Wanneer zowel Hormuz als de Rode Zee betwist worden, wordt de reservecapaciteit van het koninkrijk veel minder bruikbaar. En dat is het grotere probleem voor de oliemarkt. Saoedi-Arabië is traditioneel de producent waar iedereen op rekent als de voorraden opdrogen. Riyad kan normaal gesproken de kranen openzetten en extra ruwe olie op de markt brengen. Maar reservecapaciteit achter een gesloten of gevaarlijke scheepvaartroute is niet hetzelfde als reservecapaciteit die beschikbaar is voor consumenten. Hetzelfde probleem geldt voor andere Golf-producenten. Een groot deel van de olie in de regio is uiteindelijk afhankelijk van een klein aantal strategische vaarwegen. Verstoort men er één, dan kunnen ladingen worden omgeleid. Bedreigt men er twee tegelijk, dan begint het hele logistieke systeem krap te worden. De 6,24 miljoen vaten moet daarom niet simpelweg worden gezien als een andere maandelijkse productiestatistiek. Het is een waarschuwing over infrastructuur. Saoedi-Arabië heeft decennia besteed aan de voorbereiding op een crisis in Hormuz. De East-West pijpleiding was een van de verzekeringspolissen van het koninkrijk tegen precies zo'n scenario. Nu test de oorlog de verzekeringspolis zelf. Als de gevechten doorgaan en beide routes betwist blijven, zal Saoedi-Arabië steeds meer moeten vertrouwen op voorraden, beperkte scheepvaartroutes en welke tankertrafiek ook bereid is het risico te accepteren. Dat laat de oliemarkt met een heel andere vraag dan voor de oorlog. Het is niet langer alleen hoeveel olie Saoedi-Arabië kan produceren? Het is hoeveel olie Saoedi-Arabië betrouwbaar kan leveren? Op dit moment daalt het antwoord snel. Als je wilt, kan ik dit ook meer in Inside Paradeplatz / Lukas Hässig-stijl maken, met een provocatiewer opening en een hardere slotparagraaf.